 |
| Ingeborg Bachmann |
GÜLLERİN
FIRTINASI
Güllerin
fırtınasında döndüğümüz yeri,
aydınlatıyor
dikenlerin gecesi. Ve fundalıkta
böyle
sessiz ağaç yapraklarının gök gürlemesi
ayaklardan
sonra bizim yerimize geçiyor
Her
neresi silinmişse daima, her neyi güller ateşe veriyorsa,
getiriyor
yağmur bize nehirde sürükleyerek. Ah, en uzak gece!
Elbet bir
yaprak, karşılaştığımız, bizi dalgalara sürüyor
bir nehir
ağzına kadar sonra
Ingeborg Bachmann
(Çev./Übrstz: Bora
Uzun Yağrı)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder